ตอนที่ 224 ขอให้นางอย่าได้โทษเจ้า

ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ ฮองเฮาเยวี่ยยืนอยู่หน้าประตูโถงใหญ่ มองเยวี่ยเฟิงที่กำลังเดินเข้ามาพลางแย้มยิ้ม

นางกล่าวว่า “พี่ชายของข้ามีทางเลือกในใจแล้วหรือ?”

เยวี่ยเฟิงไม่กล่าวคำ

เยวี่ยหว่านหลิงมองเขา “เขาคิดจะทอดทิ้งสุ่ยเอ๋อร์หรือ?”

เยวี่ยเฟิงยืนอยู่ใต้บันได เงยหน้ามองท่านอาของตนที่อยู่เบื้องหน้า ก่อนจะนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา

“เมื่อสิบปีก่อน ท่านพ่อกับเขาทอดทิ้งข้า สิบปีให้หลัง เจ้าและเขาก็คิดจะทอดทิ้งสุ่ยเอ๋อร์อีก”

วันนี้นางไม่ได้สวมฉลองพระองค์หงส์—บางทีเมื่อยามอรุณนางอาจสวมอยู่ แต่หลังจากเห็นภาพวาดนั้น นางก็รู้สึกว่าฉลองพระองค์หงส์บนกายคือความอัปยศอย่างหนึ่ง

“เกียรติยศของตระกูลเยวี่ย ล้วนได้มาจากการสละความสุขของสตรี เสี่ยนจือ ธรรมเนียมเช่นนี้ เจ้ายังคิดจะสืบทอดต่อไปอีกหรือ?”