กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเจ้าจะไปรู้อะไร เส้นผมเหล่านี้เป็นสิ่งที่นายท่านผู้นี้ช่วยเอาไว้ ต่อไปหากร่วงลงพื้นแม้แต่เส้นเดียว ก็ต้องแซ่เว่ย”
หลังจากโต้เถียงกับหลี่เจิ่นชุนและเฉินซู่เสร็จ เขาก็เอียงศีรษะมองเยวี่ยจิงเชวี่ยอีกครั้ง
“ต่อไปเส้นผมของเจ้าก็เป็นของนายท่านผู้นี้แล้ว หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้องเส้นผมของเจ้า รอให้ภายหน้าข้าเรียนรู้วิธีหวีผมได้เสียก่อน ข้าจะหวีผมให้เจ้าทุกวัน”
“บุรุษอกสามศอกที่ไหนจะหวีผมให้ผู้อื่นทุกวันกัน”
เมื่อเห็นว่าเว่ยรองน่าจะจัดการเรียบร้อยแล้ว เยวี่ยจิงเชวี่ยจึงหันกลับไปมองเขา
“ในเมื่อพี่สะใภ้เล็กกลับมาแล้ว เจ้าไม่สู้ติดตามพี่สะใภ้เล็กไปช่วงชิงความชอบทางทหารดูเล่า”
เมื่อหลี่เจิ่นชุนได้ยินดังนั้น นางก็รีบยืดหลังตรง เชิดคางขึ้น รอให้เว่ยรองเอ่ยขอร้องนาง