ตอนที่ 219 กระดูกที่เหลือของหยางอวี้

ระหว่างทางกลับ ราชินีเป่ยตี๋ได้พบกับเกมูตันที่เฝ้าอยู่ริมทางมาโดยตลอด

เกมูตันขี่อยู่บนหลังม้า สีหน้าของนางปราศจากท่าทีเอาแต่ใจเช่นแต่ก่อน แม้ความเอาแต่ใจและความดื้อรั้นก็ลดน้อยลง ดวงตาคู่นั้นดุจทะเลสาบซ่อนเร้นไว้ด้วยความเกลียดชังและความคับแค้น

“ราชินีตอบรับการพักรบจริงหรือ?”

“เกมูตัน สงครามมิใช่การเล่นขายของของเด็ก ๆ มันมิได้เรียบง่ายอย่างที่เจ้าคิด”

ราชินีเป่ยตี๋เฝ้ามองนางเติบโตมาตั้งแต่เล็ก จะไม่รู้ความคิดของนางได้อย่างไร

“หลี่เฮ่อเป็นเพียงนามแฝง เขาคือคนตระกูลเว่ย ย่อมไม่มีทางแต่งเป็นสามีของเจ้า”

ตระกูลเว่ยประจำการรักษาเฝินโจวมาหลายชั่วอายุคน ระหว่างพวกเขากับเป่ยตี๋มีทั้งความแค้นระหว่างแคว้นและความแค้นระหว่างตระกูลกั้นขวางอยู่