กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามเย็นวันนั้น ขณะกงอวี๋จะขึ้นเขา เขาก็พบรถม้าของเว่ยเหลียงอันที่กลางเขา
เว่ยเหลียงอันเปิดม่านรถม้าขึ้น มองกงอวี๋แล้ยิ้มให้เขา:
“ท่านองครักษ์กงจะขึ้นเขาด้วยหรือ”
กงอวี๋ยกมือกุมหมัดคารวะ “ข้าน้อยขอคารวะท่านหญิง ท่านหญิงฝูอันยังอยู่บนเขา ข้าน้อยต้องขึ้นไปคุ้มครองท่านหญิง”
“หม่อมฉันกำลังจะขึ้นไปพบพี่ฝูอันเช่นกัน แต่หม่อมฉันยังต้องไปเก็บดอกท้อที่กลางเขามาให้พี่สาวด้วย หากท่านองครักษ์กงมีเวลาว่าง อย่าใยรีไปเลย รอสักหน่อยเถอะ แล้วค่อยขึ้นเขาไปพร้อมกันกับหม่อมฉัน”
เว่ยเหลียงอันนั่งอยู่ในรถ มองเขาด้วยสายตาขี้กลัว