กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อาสะใภ้รองพาคนไปเมืองซั่งจิงเพื่อรับเว่ยรองแล้ว”
หลี่เจิ่นชุนมองเว่ยหนานเฉิง “หลังการเจรจาสงบศึกประสบผลสำเร็จ พวกเราจะหาเหตุผลอะไรในการก่อกบฏดีเล่า”
หากจะกล่าวว่าเป็นการชูธงก่อกบฏ เหตุผลนี้ก็ฟังไม่ขึ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านางใช้ทหารของราชสำนัก กินธัญพืชของราชสำนัก เพียงกล่าวว่าทุกวันนี้ราษฎรส่วนใหญ่ทั่วใต้หล้ามีเสื้อผ้าอาภรณ์และอาหารการกินเพียงพอ นางชูธงก่อกบฏก็หาใช่เพราะ “คุณธรรม” ไม่ หากแต่เป็นความทะเยอทะยานที่ต้องการเป็นฮ่องเต้ของตนเอง
นางไม่อยากเป็นฮ่องเต้ ยิ่งไม่อยากเป็นกบฏ ระหว่างกบฏผู้ก่อกองทัพต่อต้านราชสำนักกับแม่ทัพใหญ่ผู้ทำให้แผ่นดินสงบและราษฎรเป็นสุข แน่นอนว่านางย่อมอยากเป็นอย่างหลัง
“เจ้าหาเหตุผลสักอย่างมา ให้พวกเราสามารถนำทัพบุกเข้าเมืองซั่งจิงได้”