ตอนที่ 170 เรื่องขว้างก้อนหินในอดีต

สิ่งที่เยวี่ยจิงเชวี่ยจำไม่ได้ มิใช่เพียงเรื่องที่เว่ยซีเหนียนเคยพบเจอนางในวังเท่านั้น

ก่อนหน้านั้นเขาเคยพบเจอนางที่สำนักศึกษาชิงซาน ทั้งยังดูแลนางอยู่สองสามวัน ต่อมาเมื่อกลับถึงซั่งจิง เขาก็ได้พบเจอนางอีกครั้งที่หน้าสำนักศึกษาสตรีในซั่งจิง

เวลานั้นห่างจากวันที่พวกเขาพบกันที่เชิงเขาสำนักศึกษาชิงซานเพียงยี่สิบกว่าวัน หน้าผากของนางยังพันผ้าพันแผลอยู่ เว่ยซีเหนียนคาดเดาว่าบาดแผลตรงท้ายทอยของนางคงยังไม่หายดี

ใบหน้าเล็กซีดเผือด ทั้งที่เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่นแล้ว นางยังคงสวมเสื้อคลุมขนสัตว์อยู่

เว่ยโจวชิงในเวลานั้นเพิ่งออกเรือน แต่เพราะนางไม่รู้จักดูแลกิจการในเรือน ทั้งยังอ่านสมุดบัญชีไม่เข้าใจ รู้เพียงใช้อาวุธร่ายรำ ดังนั้นครอบครัวสามีจึงเชิญฟูจื่อหญิงมาสอนนาง

นางทำให้ฟูจื่อหญิงผู้นั้นโกรธ จึงกำลังจะนำของขวัญไปขอขมา