กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เยวี่ยจิงเชวี่ยมองประตูห้องที่ปิดสนิท มือใต้แขนเสื้อกำแน่น
เจ้าสารเลวนั่นเอาจดหมายไปแล้ว!
นางเดินไปถึงหน้าประตูห้อง ยกมือขึ้นเคาะประตู
“เว่ยรอง เจ้าออกมา”
หากไม่ใช่เพราะกังวลว่าพี่สะใภ้เล็กมีเรื่องสำคัญจะบอกนาง นางคงไม่สนใจเว่ยซีเหนียน
ปล่อยให้เจ้าสารเลวนี่ขังตัวเองอยู่ทั้งคืนไปเสียเถิด หากหิวหรือกระหาย เขาย่อมออกมาเอง
นางเคาะอยู่หลายครั้ง ทว่าภายในห้องกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ
นางหันไปมองจิ้งซินที่อยู่ด้านข้าง “จิ้งซิน ถีบประตูเข้าไป”
จิ้งซินเพิ่งจะเดินเข้ามา ประตูห้องก็เปิดออก เว่ยซีเหนียนยืนอยู่ตรงประตู มองเยวี่ยจิงเชวี่ยที่อยู่เบื้องหน้า
เยวี่ยจิงเชวี่ยกำลังจะถามถึงจดหมาย เว่ยซีเหนียนกลับคว้ามือนางแล้วลากเข้าไปในห้อง ประตูห้องปิดลงอีกครั้ง