กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลุมลึกเกินไป ต่อให้เขายื่นมือออกไปก็ยังเอื้อมไม่ถึงมือนาง ทำได้เพียงไปหาอย่างอื่นเพื่อดึงนางขึ้นมา
เขาหันกายไปหักกิ่งไม้ยาวกิ่งหนึ่งกลับมา แล้ววิ่งเข้าไปด้วยความยินดี
“รีบจับไว้ ข้าจะดึงเจ้าขึ้นมา...”
เว่ยซานถึงกับตะลึง ในหลุมลึกนั้นมองไม่เห็นใบหน้าของเด็กหญิงแล้ว เห็นเพียงกระหม่อมของนางเท่านั้น
น้ำขึ้นเร็วเกินไป จนท่วมร่างนางแล้ว
หากรู้แต่แรก เมื่อครู่เขาคงไม่พูดพร่ำมากความ เพียงดึงนางขึ้นมาเสียก็สิ้นเรื่อง
เมื่อเห็นคนในน้ำไม่มีความเคลื่อนไหวแล้ว เขาก็ถอนหายใจ ก่อนถอดเสื้อผ้าออกอย่างคล่องแคล่ว บิดเสื้อผ้าให้เป็นเชือกป่านเส้นหนึ่ง แล้วผูกไว้กับพุ่มไม้ต้นหนึ่งริมหลุม