กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในโรงหมอ เว่ยซีเหนียนฟุบอยู่ข้างเตียง จ้องมองเด็กหญิงตัวน้อยที่ถูกเช็ดล้างจนสะอาดแล้วบนเตียง
พอล้างหน้าจนสะอาดแล้ว ยายหนูผู้นี้กลับหน้าตาน่ารักไม่น้อย
เขาหันกลับไปมองท่านหมอที่กำลังจัดยาอยู่ด้านหลัง “นางต้องรอถึงเมื่อใดจึงจะฟื้น?”
“เรื่องนี้บอกได้ยาก นางถูกของแข็งกระแทกท้ายทอยจนมีเลือดคั่ง รอให้เลือดคั่งสลาย บางทีนางอาจฟื้นขึ้นมา”
ท่านหมอมองเขา “นางยังถูกความเย็นด้วย คืนนี้อาจมีไข้ขึ้น เจ้าเฝ้าดูนางให้ดี หากนางมีไข้ ก็ใช้ผ้าเย็นเช็ดตัวให้นาง”
“แล้วก็ยานี้ จำไว้อีกครู่ต้องต้มให้นางดื่ม”
“ให้ข้าต้ม?”
“เช่นนั้นจะให้ผู้ใดต้มเล่า?”
ท่านหมอมองเขา “เจ้าเป็นผู้พานางมายังโรงหมอ แน่นอนว่าต้องเป็นเจ้าที่ต้ม”
“ข้าต้มยาไม่เป็น”