เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ท่านแม่ข้ากล่าวไว้ว่า! บุรุษต้องให้ความเคารพ! ต้องเอาอกเอาใจ! ห้ามต่อยศีรษะเขาจนระเบิดเป็นอันขาด!”
หน้าผากของหลี่เจิ่นชุนชนเข้ากับแผ่นหลังของเจียงฉวี่เถา นางชะโงกศีรษะออกไป มองบุรุษที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเจียงฉวี่เถา
“เมื่อครู่ข้าเป็นคนหัวเราะเอง เจ้ามีความเห็นอันใดหรือ?”
บุรุษผู้นั้นสูงเกือบเก้าฉื่อ สูงกว่าเจียงฉวี่เถาถึงหนึ่งศีรษะ เขาก้มหน้าลง มองเจียงฉวี่เถาพลางแค่นหัวเราะ
“แม่นางน้อยมีรูปลักษณ์เช่นนี้ เห็นทีควรปกปิดเสียบ้าง จะได้ไม่ถูกบุรุษมองเข้า แล้วทำให้ใบหน้าของแม่นางน้อยแดงก่ำด้วยความอับอาย!”
สิ้นเสียงเขา ผู้คนรอบข้างไม่น้อยก็พากันส่งเสียงโห่แซว
“แม่นางน้อยงดงามถึงเพียงนี้ จะมาสอบเป็นขุนนางฝ่ายทหารอันใด มิสู้กลับไปนอนบนเตียงเสียเถิด มีบุรุษมากมายยินดีนำเงินไปมอบให้แม่นางน้อย!”