กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในเรือนชิงเฟิง
เว่ยหนานเฉิงมองเว่ยซีเหนียนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่ง
“พรุ่งนี้เจ้ายังต้องไปลงชื่อเข้าเวร กลับไปพักผ่อนเสียแต่เนิ่น ๆ”
“ข้านอนไม่หลับ”
เว่ยซีเหนียนกล่าวด้วยความแค้น “เพียงข้านึกถึงยายหนูหลี่เจิ่นชุนนอนอยู่ข้างฮูหยินของข้า ข้าก็นอนไม่หลับแล้ว”
“นอนไม่หลับหรือ?”
เว่ยหนานเฉิงเลิกเปลือกตาขึ้นมองเขา “เช่นนั้นก็จัดการง่าย ให้ชิงเหนี่ยวไปหาไม้สักท่อน แล้วฟาดเจ้าสักที รับรองว่าเจ้าจะหลับสนิท”
เว่ยซีเหนียน “...พอมีฮูหยินแล้วก็ลืมน้องชาย เมื่อก่อนท่านพี่ไม่ได้ปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้”
เว่ยหนานเฉิงพลิกสมุดบัญชีโดยไม่เงยหน้าขึ้น แล้วกล่าวว่า
“เมื่อก่อนเจ้าก็ไม่ได้น่ารำคาญถึงเพียงนี้”