ตอนที่ 119 วันนี้ฤกษ์ไม่ดี

ภายในเรือนชิงเฟิง คนทั้งสองนั่งไม่มั่นคงอีกต่อไป ต่างพากันพิงเตียงนั่งอยู่บนพื้น

เด็กหนุ่มวัยสิบเก้าปีพิงแผ่นหลังกับเตียง งอขาข้างหนึ่งขึ้น มือที่ถือชามสุราวางพาดบนเข่าที่งอขึ้นอย่างสบาย ๆ

นิ้วมือของเขาเรียวยาว ปลายนิ้วยังเผยสีแดงระเรื่อ ผิวบางห่อหุ้มกระดูกนิ้วเอาไว้ ประหนึ่งลำไผ่เรียวได้สัดส่วน แต่ละข้อเผยให้เห็นความสง่างามอันเป็นเอกลักษณ์

หลี่เจิ่นชุนพิงกายเขา แล้วยื่นมือไปคว้ามืออีกข้างของเขา มือทั้งสองของนางกุมปลายนิ้วชี้กับนิ้วโป้งของเขาไว้คนละข้าง

“นิ้วมือของคุณชายใหญ่ยาวจริง ๆ”

เว่ยหนานเฉิงเองก็คงเมาแล้วเช่นกัน ดวงตาที่มองนางหรี่ปรือ ภายในคล้ายมีระลอกคลื่นไหววน