ตอนที่ 118 ข้าไม่โทษนาง

เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของเว่ยหนานเฉิง หลี่เจิ่นชุนก็เบิกบานใจยิ่งนัก

นางรู้อยู่แล้ว นางจะจุมพิตผิดคนได้อย่างไร

หากนางจุมพิตผิดคน คุณชายใหญ่จะหยอกล้อนางอย่างสงบนิ่งเช่นนั้นได้อย่างไร ด้วยนิสัยขี้เหนียวถึงเพียงนั้น เกรงว่าคงทำหน้าบึ้งทั้งวันเหมือนต้าหวงของบ้านข้าง ๆ ที่ภรรยาหนีไป

เว่ยหนานเฉิงมองนาง จากนั้นค่อย ๆ เบนสายตาไปยังต้นหอมหมื่นลี้ในลานเรือน

หัวใจเต้นถี่ด้วยจังหวะเล็ก ๆ ไม่ใช่กบที่กำลังจะกระโจนขึ้นฟ้า หากเป็นหน้ากลองที่ถูกเคาะซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งรุนแรงและเก็บงำ ทว่าทุกครั้งที่สั่นสะเทือนกลับสะท้านไปทั่วทั้งร่าง พาให้อวัยวะภายในและแก้วหูพลอยสั่นไหวไปด้วย

ครู่หนึ่งต่อมา เขาจึงหันศีรษะกลับมามองหลี่เจิ่นชุน

“เจ้าจะดื่มสุราหรือไม่”