กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราตรีมืดสนิท หลี่เจิ่นชุนเข้าไปในห้องเพื่อดูอาสามเว่ย
วันนี้หยางฉางเซิงมาแล้ว ท่านหมอที่เก่งที่สุดในเมืองซั่งจิงก็มาแล้วเช่นกัน แต่ทุกคนล้วนกล่าวเป็นเสียงเดียวกัน
รักษาไม่ได้
กระดูกแหลกละเอียดหมดแล้ว
ต่อให้เป็นท่านหมอที่เก่งกาจเพียงใดหรือโอสถชั้นเลิศแค่ไหน ก็ไม่อาจทำให้กระดูกที่แหลกละเอียดแล้วงอกกลับคืนมาได้
อาสะใภ้สามเว่ยนั่งอยู่ข้างเตียง คอยห่มผ้าให้อาสามเว่ย
“คนผู้นี้ดูโง่งม ทว่าแท้จริงแล้วฉลาดอย่างยิ่ง เขารู้ว่าปิดบังฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้ จึงดื่มยาสลบแล้วหลับไปเสียเลย”
นางถอนหายใจ “เขาหลับได้อย่างสบายใจ แต่ข้ากลับน่าสงสาร ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่า”
“เจ้าก็น่าสงสารเช่นกัน ต้องแสร้งทำมานานถึงเพียงนี้”