ตอนที่ 113 อาสะใภ้สาม

ตามคำกล่าวของเว่ยซีเหนียน เยวี่ยจิงเชวี่ยต้องพักฟื้นหลังแท้งอยู่ที่จวนอัครเสนาบดี ดังนั้นภายในหนึ่งเดือนจึงจะไม่กลับจวนตระกูลเว่ย

เมื่อสามีภรรยาคู่นั้นไม่กลับจวนตระกูลเว่ย หลี่เจิ่นชุนจึงรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่บ้าง

คุณชายใหญ่พูดว่าจะทำการค้าก็หาใช่พูดเล่นไม่ ทุกวันออกจากบ้านแต่เช้าและกลับดึก ราวกับกำลังยุ่งอยู่กับกิจการร้านค้า

หงซิ่ววิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา “ฮูหยินน้อย วันนี้ข้าเดินผ่านร้านหนังสือ ได้ยินเถ้าแก่ร้านบอกว่าที่ร้านเพิ่งมีหนังสือนิยายออกใหม่เล่มหนึ่ง บัณฑิตทั่วเมืองซั่งจิงต่างก็พากันซื้อกันทั้งนั้นเจ้าค่ะ!”

หลี่เจิ่นชุนฟุบอยู่บนขอบหน้าต่าง เดิมทีดูคล้ายลูกแมวน้อยที่มีท่าทางอ่อนเพลีย นางหรี่ตาลงอย่างเกียจคร้าน ครั้นได้ยินคำพูดของหงซิ่ว ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นไม่น้อย

“เช่นนั้นเจ้าซื้อมาแล้วหรือ?”

“ซื้อแล้วเจ้าค่ะ ซื้อแล้ว!”

หงซิ่วชักหนังสือนิยายออกจากแขนเสื้ออย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ยื่นให้หลี่เจิ่นชุนด้วยสองมือราวกับกำลังถวายของล้ำค่า

หลี่เจิ่นชุนรับมาแล้วรีบพลิกไปหน้าหนึ่ง