ตอนที่ 112 พระราชทานสมรส

“ข้าไม่ถอย”

เว่ยซีเหนียนนอนทาบอยู่บนร่างนาง “เว้นเสียแต่เจ้าจะจุมพิตข้า”

เยวี่ยจิงเชวี่ยเงียบงันอยู่เนิ่นนาน เหงื่อร้อนตรงขมับเย็นลง ทำให้นางสงบสติได้มากขึ้น

“เจ้ากับข้าตกลงกันแล้วว่าอีกหนึ่งปีจะหย่าร้าง”

“นั่นเป็นเพราะเจ้าหลอกข้า!”

เว่ยซีเหนียนยกกายขึ้น ใช้มือข้างหนึ่งยันอยู่ข้างศีรษะนาง โน้มกายทาบอยู่บนร่างนางพลางมองนาง

“เจ้าหลอกข้าว่าเจ้าตั้งครรภ์ ทั้งยังบอกว่าเด็กเป็นบุตรของเซี่ยเหวยอัน”

“ข้าไม่เคยบอกเสียหน่อยว่าเด็กเป็นบุตรของเซี่ยเหวยอัน”

เยวี่ยจิงเชวี่ยกล่าว

“อย่างไรก็มิใช่บุตรของนายน้อยผู้นี้อยู่ดี”