กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หานซี่อวี่เคาะประตูห้อง นางขมวดคิ้วเดินเข้าไป มองดูแม่นางที่ฟุบอยู่บนโต๊ะ
“เยวี่ยจิงเชวี่ย?”
นางเพิ่งยกมือขึ้นหมายจะผลักคนที่อยู่บนโต๊ะ ด้านหลังก็มีเจ้าหน้าที่ศาลหลายคนเดินเข้ามา
เซี่ยเหวยอันปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู มองหานซี่อวี่ภายในห้อง
“มีคนแจ้งว่ามีคนเสพผงหานสืออยู่ในห้องนี้ ขอเชิญแม่นางหานกับแม่นางผู้นี้ไปกับพวกข้าสักเที่ยว”
หานซี่อวี่ขมวดคิ้วยิ่งแน่นขึ้น “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า ข้าเพิ่งเข้ามา”
นางกล่าวว่า “ข้ามาตามคำเชิญของเยวี่ยจิงเชวี่ย บางทีอาจเดินเข้าห้องผิด”
นางเพิ่งจะออกไป เซี่ยเหวยอันก็ยกมือขวางนางไว้
“แม่นางหาน เท่าที่ข้ารู้ จิงเชวี่ยได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าเมื่อวาน วันนี้ไม่อาจออกเดินทางได้”
“เจ้าสงสัยข้าหรือ?”