ตอนที่ 105 แสดงได้เหมือนจริงนัก

เว่ยซีเหนียนวิ่งเข้ามา สิ่งแรกที่เขาได้ยินก็คือประโยคนี้

ฝีเท้าของเขาชะงักลง เขามองกลุ่มคนที่คุกเข่าเรียงรายอยู่ในโถงหลัก ก่อนจะเห็นพี่ชายของตนกับหลี่เจิ่นชุนอยู่หน้าสุดของฝูงชน

คนทั้งสองเปียกโชก ราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากสระน้ำ

“ราษฎรผู้ต่ำต้อยเว่ยซีเหนียนคารวะไทเฮา”

เว่ยซีเหนียนเดินเข้าไปคุกเข่าข้างพี่ชายของตน จากนั้นเงยหน้ามองไทเฮา

“ขอไทเฮาโปรดเมตตาอนุญาตให้ราษฎรผู้ต่ำต้อยเข้าไปดูฮูหยินสักหน่อยเถิด”

ไทเฮามองเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย

“ไปเถิด”

เว่ยซีเหนียนลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว แล้วเดินเข้าไปยังห้องด้านใน