เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เว่ยจิงเยวี่ยเล่ากระบวนการประมูลไข่มุกในห้องประมูลลับอย่างละเอียดทุกประการ หลังจากเล่าจบ เว่ยจิงเหอก็ให้คนนำตัวนางกับฮูหยินและธิดาทั้งหลายไปพักผ่อนยังเรือนข้างด้านหลังจวนเจ้าเมือง
แม้แต่นางระบำผู้นั้นก็ถูกนำตัวไปด้วย
เว่ยจิงเหอหันไปมองเซี่ยเหวยอัน “ครานี้ใต้เท้าเซี่ยน้อยใส่ร้ายคุณชายรองตระกูลเว่ยแล้ว”
“ข้าน้อยละอายยิ่ง เป็นเพราะข้าน้อยไม่แยกแยะให้ดีและกล่าววาจาโดยพลการ ทำให้คุณชายรองเว่ยต้องได้รับความอยุติธรรม”
เซี่ยเหวยอันรีบประสานมือคารวะ
หากเรื่องนี้จะโยนความผิดไปให้องค์หญิงรองก็คงได้
หลี่เจิ่นชุนที่อยู่ข้างกายเว่ยหนานเฉิงกอดแขนคุณชายใหญ่ของนาง พลางพึมพำเสียงเบา
ก็เพราะเว่ยรองไม่อยู่เท่านั้น หากเป็นนิสัยของเขาแล้ว ถือว่าตนมีเหตุผลแล้วไม่ยอมผ่อนปรนแน่นอน
คนอย่างเว่ยซีเหนียนนั้นชำนาญนักเรื่องถือโอกาสไต่ขึ้นตามไม้ที่ผู้อื่นยื่นให้