กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เร็วเข้า! จิ้งซิน! นางบอกว่าให้รีบช่วยนาง!”
หลี่เจิ่นชุนรีบดึงจิ้งซินไปยังหน้าโครงไม้ “นางใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว!”
เดิมทีจิ้งซินคิดจะถามบางอย่าง ทว่าหลี่เจิ่นชุนขัดจังหวะเสียก่อน นางจึงทำได้เพียงถอดกระบี่ที่คาดเอวออก แล้วใช้ฝักกระบี่ค้ำโครงไม้ไว้
“ฮูหยินน้อยใหญ่ รีบพานางออกมาเร็วเข้า”
“ได้!”
หลี่เจิ่นชุนรีบยื่นมือออกไป ใช้สองมือยกใต้รักแร้ของนางระบำ แล้วลากนางออกมาจากใต้โครงไม้
หลังลากออกมาแล้ว นางก็ฟาดสันมือใส่ลำคอของนางระบำในคราเดียว
หลังฟาดเสร็จ นางก็หันไปมองจิ้งซินอย่างลนลาน สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกพลางกล่าวว่า
“จิ้งซิน! นางหมดสติไปแล้วจะทำอย่างไรเล่า?!”
จิ้งซินดึงฝักกระบี่ของตนกลับมา โครงไม้หนักอึ้งจึงกระแทกลงบนพื้นอย่างหมดจด ส่งเสียงดังทึบหนัก