กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายนอกกำลังโกลาหลวุ่นวายด้วยศึกสงคราม ยามเยวี่ยจิงเชวี่ยจากไป นางหยิบหมวกคลุมหน้าขึ้นสวม เว่ยซีเหนียนเหลือบมองกล่องไม้จันทน์บนโต๊ะทีหนึ่ง แล้วมองเยวี่ยจิงเชวี่ยที่เดินไปถึงประตูแล้วอีกที
“เดี๋ยวก่อน แล้วปิ่นอันนี้เจ้าไม่เอาแล้วหรือ?”
เว่ยซีเหนียนคว้าปิ่นใส่อกเสื้อหน้าตาเฉย “ถ้าเจ้าไม่เอา นายท่านผู้นี้ขอเอาไปแล้วกัน”
ปิ่นอันนี้มีค่ามากกว่าไข่มุกเม็ดนั้นตั้งมากมาย
ที่นี่คือชั้นสอง หากจะออกไปย่อมต้องหาบันได
บันไดกว้างตรงประตูหน้าจะต้องถูกเจ้าหน้าที่ศาลจากจวนซุ่นเทียนขวางเอาไว้แล้ว หากจะลงไปก็เหลือเพียงบันไดแคบยาวด้านหลังหอ
ยามเยวี่ยจิงเชวี่ยเดินไปถึง บนบันไดนั้นมีผู้คนแออัดอยู่ไม่น้อย บางคนยังลงมาจากชั้นสามด้วย
เว่ยซีเหนียนมองบันไดทีหนึ่ง แล้วหันไปมองเยวี่ยจิงเชวี่ย