เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่เจิ่นชุนในห้องประมูลลับพลันลูบต้นคอด้านหลังของตนเอง
เหตุใดจู่ ๆ จึงรู้สึกเย็นวาบที่ต้นคอด้านหลัง ราวกับเส้นผมร่วงจนหมดศีรษะ
——ไอ้แก่หลี่กว่างเฉวียนนั่นคงกำลังด่านางอยู่ในคุกอีกแล้วเป็นแน่
ขณะที่นางกำลังเหม่อลอย หูพลันจับคำสองคำได้ในชั่วพริบตาถัดมา
ไข่มุก
นางรีบมองไปทางโถงใหญ่ กลางโถงมีนางรำผู้หนึ่งคุกเข่าอยู่ นางรำชูมือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ ในฝ่ามือประคองสิ่งของสีขาวกลมมนชิ้นหนึ่ง
แม้อยู่ห่างไกล หลี่เจิ่นชุนก็มองออกว่าไข่มุกเม็ดนั้นใหญ่กว่าไข่มุกทั่วไปไม่น้อย
นางรีบกล่าวว่า “จิงเชวี่ย ไข่มุกมาแล้ว!”
สิ้นเสียงของนาง ก็ได้ยินเสียงเขย่ากระดิ่งดังขึ้น
นางเงยหน้าขึ้น เพียงได้ยินเสียงสตรีดังออกมาจากห้องหนึ่งบนชั้นสามว่า “ไม่ว่าราคาเท่าใด คุณหนูของข้าจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งร้อยตำลึงเงิน”