กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เว่ยซีเหนียนสายตาแหลมคม เพียงกวาดตามองก็เห็นรถม้าของจวนอัครเสนาบดี ทั้งยังเห็นบุรุษผู้มีรอยยิ้มคล้ายมิยิ้มอยู่ตรงหน้าต่างรถ
เปลือกตาของเขากระตุก รีบดึงติ่งหูของตนออกจากมือฟางหรูซื่อ
เขาพลางนวดติ่งหู พลางสบตากับเยวี่ยเฟิง
ปากเขาบอกพี่ชายว่าจะไม่ไปเสนอหน้าต่อหน้าเยวี่ยเฟิง แต่เมื่อได้พบกันจริง เขาจะยอมแสดงความอ่อนแอได้อย่างไร
ฟางหรูซื่อหันกลับมา กำลังจะกล่าวบางอย่างก็เห็นเยวี่ยเฟิงบนรถม้าตามสายตาของเว่ยซีเหนียน
“คุณชายรอง ข้ารู้สึกว่าบุรุษผู้นั้นดูคุ้นตาอยู่บ้าง” ฟางหรูซื่อนึกไม่ออกชั่วขณะว่าคนผู้นั้นเป็นใคร
เว่ยโจวชิงก็ลูบคาง “ดูคล้ายคุณชายตระกูลเยวี่ย”
ฟางหรูซื่อ “! นั่นมิใช่พี่ชายภรรยาของคุณชายรองหรอกหรือ! คุณชายรอง รีบขึ้นไปทักทายเร็วเข้า!”