ตอนที่ 46 ในที่สุดคุณชายก็เข้าใจเสียที?

เว่ยหนานเฉิงขึ้นรถม้า เดิมทีเมื่อครู่นี้เขาตั้งใจจะพบเหล่าน้องสาวของหลี่เจิ่นชุนสักหน่อย

ใต้เท้ายามโกหกย่อมกล่าวได้แนบเนียนไร้ร่องรอย ทว่าเด็ก ๆ กลับไม่เป็นเช่นนั้น

แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นบุรุษ ต่อให้น้องภรรยายังเยาว์วัย ก็ไม่สะดวกจะพบหน้า

ทว่าวันนี้เขาก็ไม่นับว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลย

“ข้าได้ยินท่านพ่อของเจ้ากล่าวว่า เขาเลี้ยงดูเจ้ามาเพียงลำพัง เหตุใดเจ้ากับเขาจึงเป็นดั่งน้ำกับไฟ?”

หลี่เจิ่นชุนผู้แบกรับภาระจนแทบไม่ไหวกำลังดึงปิ่นออกจากศีรษะทีละอันแล้ววางลงในกล่อง ครั้นได้ยินคำพูดของเขา นางก็เบิกตากว้าง

“ไอ้แก่ผู้นั้นกล่าวกับท่านเช่นนี้หรือ?”

เว่ยหนานเฉิง “...”

ไอ้แก่

นี่มันคำเรียกขานอะไรกัน