กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ข้าได้ยินฮูหยินบอกว่า มารดาผู้ให้กำเนิดของนางเสียชีวิตไปแล้ว”
เว่ยหนานเฉิงมองหลี่กว่างเฉวียนที่ยังคงถูนิ้วมือไปมา “ข้าจะไม่ปิดบังพ่อตา ข้าใคร่รู้ยิ่งนักว่าแม่ยายเสียชีวิตได้อย่างไร เรื่องสะเทือนใจนี้ข้าไม่อยากเอ่ยถึงต่อหน้าฮูหยิน จึงได้แต่มาถามพ่อตา”
“เจ้าหมายถึงแม่ของนางหรือ เรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดที่พูดไม่ได้”
หลี่กว่างเฉวียนมีสีหน้าสงบนิ่ง “ชาติกำเนิดของข้าไม่ดีนัก ยามยังหนุ่มฐานะทางบ้านก็ไม่ได้มั่งคั่ง โชคดีที่ได้ติดตามผู้อื่นเรียนรู้การค้าขายเร่ร่อน จึงพอจะเลี้ยงดูครอบครัวประทังชีวิตไปได้อย่างกระเสือกกระสน”
“ส่วนแม่ของเจิ่นชุนมีฝีมือปักผ้า นางเป็นช่างปักผ้าชื่อดังในถิ่นเล็ก ๆ ของพวกเรา เมื่อคนสองคนร่วมแรงร่วมใจกัน ชีวิตความเป็นอยู่ก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ”