ตอนที่ 47 คืนดีด้วยใจจริง

ขณะที่เว่ยซีเหนียนเข้าไป เยวี่ยจิงเชวี่ยก็นั่งลงเรียบร้อยแล้ว

คนตระกูลเว่ยรับประทานอาหารกันไม่พิถีพิถันนัก ไม่มีการลองชิมอาหารก่อน และไม่จำเป็นต้องให้บ่าวรับใช้คอยปรนนิบัติ เยวี่ยจิงเชวี่ยจึงเข้าเมืองตาหลิ่วหลิ่วตาตาม ไม่ให้หนานจือคอยรับใช้ เพียงให้นางรออยู่ด้านข้าง

ปกติเว่ยซีเหนียนกับนางมักนั่งห่างกันลิบลับ ทว่าวันนี้กลับผิดจากปกติ เขาทิ้งตัวลงนั่งข้างเยวี่ยจิงเชวี่ยเสียอย่างนั้น

หลังจากนั่งลงแล้ว เขาจึงพบว่าชามตะเกียบของตนยังอยู่ที่เดิม เขาเหยียดแขนยาวออกไป กวาดชามตะเกียบของตนเข้ามา

เมื่อหนานจือเห็นเขานั่งลง แววตาก็พลันเคร่งขรึม

นางเอ่ยอย่างสุภาพแต่ห่างเหินว่า “คุณชายรอง ตรงนั้นเก้าอี้ชำรุดแล้ว ท่านกลับไปนั่งที่เดิมเถิด”