ตอนที่ 44 ใหญ่กว่าบานประตูเสียอีก

หลี่กว่างเฉวียนผู้กำลังเดือดดาลขมวดคิ้ว ก่อนหลับตาลงอย่างน่าเกรงขาม

โอ้ ไม่ใช่การหลับตา

แต่เป็นเพราะดวงตาของเขาเล็กลงกว่าเดิม จึงดูไม่ต่างจากหลับตา

“ท่านพ่อ ลืมตาเสียก่อนแล้วค่อยโมโหเถิด”

หลี่เจิ่นชุนกอดแขนของเว่ยหนานเฉิงไว้ ปิ่นปักผมและดอกไม้ประดับบนศีรษะกดทับแขนของเว่ยหนานเฉิง ขณะเดียวกันก็ทิ่มแทงหนังศีรษะของนางอย่างบ้าคลั่ง

แต่นางก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ

ในหนังสือนิยายล้วนเขียนเช่นนี้ คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันกลับเยี่ยมบ้านเดิม สามีคอยหนุนหลังภรรยา ส่วนภรรยาก็อิงแอบแนบอกสามีอย่างอ่อนช้อย

แต่ไม่มีผู้ใดบอกนางเลยว่าการอิงแอบอย่างอ่อนช้อยจะทำให้หนังศีรษะถูกทิ่มแทงเช่นนี้!

นางใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว ราวกับได้ยินเสียงเส้นผมแต่ละเส้นของตนขาดสะบั้น