กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“โอ๊ย คุณชายใหญ่! ข้ายังไม่ได้ทาชาดทาแก้มเลยนะ! ยังมีชาดทาปากอีก! หากไม่ทาชาดทาปาก ใบหน้าก็จะไม่มีสีสัน! หากข้าดูไม่มีสีสัน แม่เลี้ยงของข้าต้องคิดแน่ว่าข้าอยู่จวนตระกูลเว่ยอย่างยากลำบากเป็นแน่!”
นางตะโกนจนเสียงแหบพร่า เว่ยหนานเฉิงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ซ้ำยังเดินเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
หลี่เจิ่นชุนเดินตามหลังเว่ยหนานเฉิง ปิ่นปักผมและดอกไม้ประดับบนศีรษะมีมากเกินไปจนดูไม่เข้ากัน ทั้งร่างยังประดับเครื่องประดับส่งเสียงกรุ๋งกริ๋งอยู่ไม่น้อย
จี้ห้อยคอและหยกเจว๋ที่เอวแกว่งไปแกว่งมา แม้ตัวมันเองจะไม่หนัก แต่ล้วนล้ำค่าและมีราคาอย่างยิ่ง
หลี่เจิ่นชุนหวาดกลัวว่าตนจะผูกมันไว้ไม่แน่นพอ และในชั่วพริบตาถัดไปหยกชิ้นหนึ่งก็อาจตกลงพื้นจนแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ