เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
การถูกทุบตีไปหนึ่งยกมิใช่เรื่องล้อเล่น เช้าวันถัดมาเว่ยซีเหนียนร้องโอดโอยหนักกว่าเดิม กระทั่งนั่งตัวตรงยังแสนลำบาก ทำได้เพียงนอนคว่ำอยู่บนเตียง
สภาพเช่นนี้ย่อมอ่านหนังสือไม่ได้ เยวี่ยจิงเชวี่ยจึงมิได้ฝืนใจเขา ไม่ได้ให้เขาอ่านหนังส้ายามเช้ากับหลี่เจิ่นชุนเช่นแต่ก่อน
เห็นเพียงคนที่เมื่อคืนยังหมดเรี่ยวแรง วันนี้กลับคืนสู่สภาพเดิม เขาแกว่งเท้าไปมา นอนคว่ำอ่านหนังสือนิยายอย่างเกียจคร้าน
ชิงเหนี่ยวคุกเข่านั่งอยู่ด้านข้าง คอยป้อนองุ่นให้เขา
ช่างมีสภาพเหมือนคุณชายเสเพลโดยแท้
หนานจือยืนอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ ตั้งใจไม่มองก็จะได้สงบใจ นางหันไปมองเยวี่ยจิงเชวี่ย กลับพบว่าคุณหนูของตนกำลังมองเว่ยซีเหนียน
มองอย่างจดจ่อเป็นพิเศษ
“คุณหนูเจ้าคะ”
นางรีบเอ่ยเรียก
คุณหนูของนางคงมิได้ถูกใจไอ้ถุงฟางผู้นี้เข้าจริง ๆ กระมัง