ตอนที่ 27 คัดสำเนาสำนวนคดีโดยพลการ?

ในห้องหนังสือของเรือนชิงเฟิง หลี่เจิ่นชุนมองซ้ายที ลูบคลำขวาที

นางยังไม่เคยเข้ามาในห้องหนังสือนี้มาก่อน แต่เมื่อก่อนยามหน้าต่างเปิด นางเคยเหลือบมองจากที่ไกล ๆ เห็นม้วนไม้ไผ่กองพะเนินเป็นภูเขาอยู่บนโต๊ะหนังสือ

บัดนี้เว่ยหนานเฉิงพ้นจากตำแหน่งแล้ว สำนวนคดีจึงหายไปด้วย บนโต๊ะหนังสือเหลือเพียงหนังสืออ่านเล่นสองเล่ม

นางคุกเข่าอยู่หลังโต๊ะหนังสือ พลิกดูอย่างส่ง ๆ

จุ๊ ๆ นี่มันอะไรกัน ภาษาจีนโบราณทั้งนั้น

ตำแหน่งขุนนางก็ยังรักษาไว้ไม่ได้แท้ ๆ ยังจะอ่านคัมภีร์ประวัติศาสตร์และวรรณกรรมอีก ไม่มีหนังสือนิยายอะไรสักเล่ม

ไม่เหมือนนาง สินเดิมเจ้าสาวสิบหีบ อย่างน้อยสามหีบล้วนเป็นหนังสือนิยาย

หลี่เจิ่นชุนหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

นางเองก็นับว่าอ่านหนังสือมามากมาย มิได้ด้อยไปกว่าเว่ยหนานเฉิงเท่าใดนัก