กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่เจิ่นชุนรวบชายกระโปรงสีเหลืองห่านขึ้น แล้ววิ่งไม่กี่ก้าวเข้าไปในสวนหลัง
ใต้ต้นกุ้ยฮวาต้นหนึ่งในสวนหลัง เยวี่ยจิงเชวี่ยสวมอาภรณ์ยาวสีเขียวหมึก ด้านในเป็นอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ นางยืนอยู่ตรงนั้นประหนึ่งต้นไผ่เขียว
ยิ่งขับให้เว่ยซีเหนียนที่ยืนอยู่ข้างกายนางอย่างไม่สำรวมและไร้ท่าทางเป็นผู้เป็นคน ดูไม่มีอะไรดีสักอย่าง
เว่ยซีเหนียนชี้ไปยังตุ้มน้ำหนักหินใต้ต้นกุ้ยฮวา “ตุ้มหินนี้อยู่ที่นี่มาตั้งแต่จวนตระกูลเว่ยก่อตั้ง หนักกว่าสองร้อยจิน วันนี้นายน้อยผู้นี้จะทำให้เจ้าได้เห็นเองว่าสิ่งใดเรียกว่าความองอาจของบุรุษ!”
หลี่เจิ่นชุนก้าวเข้าไป มองสาวใช้ตัวน้อยที่อยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยเสียงเบา
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”