เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 231 เรือพันลำแล่นผ่านข้างเรือจม
เสิ่นเหิงยิ้มพลางรั้งไป๋เจียวเจียวเข้ามาในอ้อมอก “พี่เหิงตอนนี้กำลังอัดอั้นอยู่นะ หนาวไม่ตายหรอก”
ไป๋เจียวเจียวขยับตัว ถูไถเสิ่นเหิงหาท่าที่สบาย “นอนเถอะ อย่าคิดฟุ้งซ่าน พรุ่งนี้เข้าเรียนวันแรก พวกเราต้องมีสภาพจิตใจที่พร้อมที่สุด”
เสิ่นเหิงไม่พูดจา ลูบผมของไป๋เจียวเจียว คางเกยอยู่บนกระหม่อมของเธอแล้วหลับตาลง
วันรุ่งขึ้นไป๋เจียวเจียวตื่นแต่เช้าตรู่อย่างน่าประหลาด ฟากฟ้ายังไม่สว่าง แต่กลับตื่นตัวอย่างยิ่ง
เสิ่นเหิงถอนหายใจยาว “ตื่นแล้วเหรอ นักศึกษาสาว”
“อืม ไม่นอนแล้ว”
ไป๋เจียวเจียวบิดขี้เกียจในอ้อมอกของเสิ่นเหิง กล่าวว่า “พวกเราเก็บของกันเถอะ เดินไปทางโน้นยังต้องใช้ระยะทางอีกช่วงหนึ่ง”
ไป๋เจียวเจียวตื่นเต้นเช่นนี้ เสิ่นเหิงเองในใจก็กระวนกระวายตื่นเต้นไม่แพ้กัน
เพราะอย่างไรสถานะนักศึกษาในยุคสมัยนี้ ก็เทียบเท่ากับได้ถือแหล่งทำมาหากินชั้นยอดไว้ในมือแล้ว