เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 232 เธอทำใจได้ลงคอหรือ
ไป๋เจียวเจียวขยับทำเตาไฟอยู่ด้านข้าง ครั้งนี้จุดไฟติดอย่างง่ายดาย
“ครั้งนี้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม” เสิ่นเหิงขยับเข้าไปใกล้ ยื่นมือไปอังความอบอุ่นเหนือเตาไฟ
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”
ไป๋เจียวเจียวยิ้มจนตาหยี
“นี่คุณเป็นอะไร สหายชายคนหนึ่งมาที่หอพักหญิงทำไมกัน แม่หนูคนนี้ก็เหมือนกัน แม่เธอไม่ได้บอกหรือไงว่าอย่าคุยเพ่นพ่านกับผู้ชาย”
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจ ผู้ปกครองหญิงคนนั้นก็ชักไม่พอใจขึ้นมาบ้างแล้ว
เดิมทีไป๋เจียวเจียวคิดจะทำเป็นมองไม่เห็นพวกเธอ แต่ตอนนี้เธอทนไม่ไหวจริง ๆ แล้ว
“ข้อแรก เขาเป็นคนในครอบครัวของฉัน วันนี้เปิดภาคการศึกษาวันแรกจึงมาช่วย เจ้าหน้าที่หอพักอนุญาตแล้ว ข้อต่อมาฉันหวังว่าคุณจะให้เกียรติกันมากกว่านี้สักหน่อย ต่อให้เขาเป็นช่างซ่อมของโรงเรียน คุณขอให้คนอื่นช่วยงาน ก็ควรจะเรียกอาจารย์ช่างสักคำ นี่เป็นมารยาทพื้นฐาน ฉันเห็นพวกคุณแต่งเนื้อแต่งตัวดูมีหน้ามีตา ทำไมคำพูดคำจาและการกระทำถึงไม่รู้จักกาลเทศะแบบนี้ล่ะ”
ไป๋เจียวเจียวโกรธขึ้นมาจริง ๆ ไม่อย่างนั้นกับครอบครัวของรูมเมตที่อย่างมากก็ได้เจอหน้ากันแค่ครั้งเดียว เธอไม่อยากหาเรื่องให้เกิดความขัดแย้งเลยจริง ๆ