กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 230 บังเอิญจริง
ไป๋เจียวเจียวไม่อาจปฏิเสธได้จริง ๆ “ถ้าอย่างนั้นถึงตอนนั้นคงต้องรบกวนท่านแล้วค่ะ”
“ไม่รบกวนเลย ไม่รบกวนเลย วันนี้เธอช่วยเรื่องใหญ่ให้ฉันไว้เชียวนะ…”
ตลอดการเดินทางมีน้าฉินอยู่เป็นเพื่อนคอยพูดคุย ไม่น่าเบื่อเลยแม้แต่น้อยจริง ๆ
คนที่ถูกไล่ขึ้นไปอยู่เตียงชั้นบนกลายเป็นเสิ่นเหิง รูปร่างที่สูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบของเขาต้องหดตัวอยู่ในมิติอันคับแคบของเตียงชั้นบน เสิ่นเหิงรู้สึกว่าตัวเองน่าสงสารขนาดนี้เป็นครั้งแรก
รถไฟเทียบชานชาลาสถานีตอนหนึ่งทุ่ม ในเดือนช่วงนี้ ฟ้าของเมืองเยี่ยนมืดสนิทแล้ว
“พวกเธอจะไปไหนกันหรือ ต้องให้พวกเราไปส่งไหม”
น้าฉินยืนอยู่ข้างกายคู่ชีวิตของเธอ ดูแล้วเหมาะสมกันดีทีเดียว