ตอนที่ 162 เจ็บปวดใจยิ่งนัก

ตอนที่ 162 เจ็บปวดใจยิ่งนัก

สองพี่น้องซูย่าหู่กับซูย่าหลงกลับไปปรึกษาหารือกัน พวกเขารู้สึกว่าต่อให้ไปตามคนจากสถานีตำรวจมา หากทางฝั่งเสิ่นเหิงใจเหล็กจะเอาเด็กไว้ให้ได้จริง ๆ ทางสถานีตำรวจก็ไม่มีทางบังคับให้เขาควักเงินออกมามากขนาดนั้นได้

สองพี่น้องตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมทำธุรกิจที่ขาดทุนเด็ดขาด คราวนี้ที่พวกเขามา จึงพา “ผู้รับเลี้ยงบุตรบุญธรรม” คนหนึ่งมาด้วย

ไป๋เจียวเจียวเหลือบมองเสิ่นเหิง

ถนนจากเชิงเขาเข้าหมู่บ้านมีเพียงสายนี้สายเดียว หลี่สือชิ่งเพิ่งเดินออกไปก้าวหน้า ย่อมต้องสวนกับสองคนนี้เป็นแน่

ทว่าฟังจากน้ำเสียงของซูย่าหู่แล้ว กลับไม่มีท่าทีเหมือนรู้เลยสักนิดว่าซูเหยียนกังอยู่ที่นี่

ดูท่าหลี่สือชิ่งคงแอบเก็บงำแผนการเอาไว้คนเดียว