ตอนที่ 163 พินัยกรรม

ตอนที่ 163 พินัยกรรม

ไป๋เจียวเจียวไปหาเชือกไนลอนออกมาจากห้องเก็บฟืน “พี่เหิง ผูกพวกมันไว้เลยเถอะค่ะ!”

ตอนที่เธอกลับมา เห็นซูย่าหู่ถูกเสิ่นเหิงใช้หัวเข่ากดไว้กับพื้น ด้านข้างมีซูย่าหลงที่ดูเหมือนเพิ่งโดนถีบไปทีหนึ่ง นอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้น

พอเห็นเธอเดินเข้ามา มันคิดจะลุกขึ้นพุ่งตรงมาหาเธอ เสิ่นเหิงเหลือบตาขึ้น ยืนขึ้นแล้วแถมลูกถีบให้อีกที มันถึงได้ยอมอยู่อย่างซื่อ ๆ

เสิ่นเหิงรับเชือกในมือไป๋เจียวเจียวมา ซูเหยียนกังที่อยู่ข้าง ๆ กลับเอ่ยขึ้นว่า “พวกคุณมัดคนกันเองแบบนี้จะไม่ค่อยดีหรือเปล่า?”

เสิ่นเหิงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้ตอบคำเขา และยังคงขยับมือทำต่อไป

ซูเหยียนกังรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง “ผมไม่ได้หมายความเป็นอย่างอื่น…”