กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 161 พ่อลูกกระอักกระอ่วน
ซูเหยียนกังตอนนี้ไหนเลยจะสนใจอาการเจ็บขาได้ เขากุมมือหลี่สือชิ่งไว้พลางถามว่า “ตอนนี้ลูกชายฉันอยู่ที่บ้านใคร”
“อยู่ที่บ้านเสิ่นเหิงมาครึ่งเดือนแล้ว”
“เสิ่นเหิงเหรอ”
ตอนที่ซูเหยียนกังเพิ่งออกจากบ้านไปเป็นทหาร ก็เคยได้ยินมาว่าเสิ่นเหิงใช้มีดแทงคนไปคนหนึ่ง ภาพจำที่มีต่อเขาจึงไม่ค่อยดีนัก
“ทำไมถึงไปอยู่บ้านเขาได้ รีบพาฉันไปเร็วเข้า”
ซูเหยียนกังมีชาวบ้านช่วยพยุงซ้ายขวา จนไม่จำเป็นต้องให้นายทหารรักษาความปลอดภัยช่วยแล้ว
เรื่องนี้พูดประเดี๋ยวประด๋าวก็คงอธิบายไม่กระจ่าง หลี่สือชิ่งจึงคิดว่าจะรอให้ไปถึงบ้านเสิ่นเหิงก่อนแล้วค่อยอธิบายให้เขาฟังทีเดียว