0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 ถ้ำพำนักสูญสลาย

แม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดปราณวิญญาณของสวี่หลิงเวยจึงไม่ได้รับผลกระทบจากปราณจันทราทมิฬภายในร่างกาย แต่ในเมื่อเป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อเสี่ยวตงหลิงเช่นนี้ มันจึงต้องทะนุถนอมให้ดี

เมื่อสะบัดหมีสีน้ำตาลหลุดพ้นแล้ว เสี่ยวตงหลิงก็ต้องการฉวยโอกาสช่วงราตรีจันทร์ดำทมิฬกระทำสิ่งต่างๆ ให้มากขึ้น

หมีสีน้ำตาลทมิฬเห็นคู่ต่อสู้ที่วิ่งหนีสุดชีวิตไปเช่นนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก มันต้องรีบหาที่ปลอดภัยให้เจอโดยเร็ว

อสูรในราตรีจันทร์ดำล้วนจะซ่อนตัวอยู่ในที่ปลอดภัยและไม่เคลื่อนไหว สำหรับมันแล้วนั่นคือความปลอดภัยที่สุด

เสี่ยวตงหลิงฉวยโอกาสนี้ ประกอบกับข้อได้เปรียบที่มันมีสัมผัสต่อโอสถวิญญาณได้ดีเยี่ยม ออกเก็บเกี่ยวโอสถวิญญาณอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางราตรีจันทร์ดำทมิฬ

โอสถวิญญาณ ผลวิญญาณที่มีอายุน้อยกว่าห้าสิบปีมันล้วนไม่สนใจ เมื่อเก็บได้ก็ไม่กินทันที แต่เก็บไว้ในถุงกระเพาะแล้วออกตามหาเป้าหมายถัดไป

ราตรีจันทร์ดำทมิฬนั้นไม่ได้ยาวนานนัก มีเวลาอยู่เพียงชั่วหนึ่งวันเท่านั้น

ในช่วงครึ่งวันแรกของราตรีจันทร์ดำ เสี่ยวตงหลิงได้รับของมากมาย ทั้งหญ้ารวมปราณร้อยปี หญ้าคืนวสันต์ร้อยปี ผลเลี้ยงวิญญาณร้อยปี และยังโชคดีเก็บเกี่ยวผลชาดร้อยปีได้กว่าสิบผล