0118

⬢⬢⬢

ตอนที่ 118 การกินแตง

บาดแผลบนร่างกายและใบหน้าของสวี่หลิงเวยนั้นได้หายดีหมดแล้วตั้งแต่ตอนที่อยู่ในจวนเซิ่งจวินเยว่หลี

วันที่ไม่มีแมว มักจะรู้สึกว่าขาดบางสิ่งบางอย่างไป

สวี่หลิงเวยพินิจพิจารณาเงาสะท้อนในแม่น้ำเจินสุ่ย แฟนสาวที่ยังไม่ครบสิบแปดปีผู้นี้มีใบหน้ารูปไข่ได้มาตรฐาน หน้าผากอิ่มสวย สันจมูกโด่งเป็นสัน ตาสองชั้น ขนาดดวงตากำลังพอดี เครื่องหน้าล้วนรับกันอย่างลงตัว ผิวพรรณขาวผุดผ่องดุจหยกสลัก ลำหน้ามีความมิติกำลังดี ใต้ขนตายาวงอนนั้นคือดวงตาที่สดใส แววตาเต็มไปด้วยประกาย และความถวิลหาถึงอนาคตอันงดงาม

นางชื่นชมใบหน้าของตน ไม่ใช่เด็กสาววัยสิบสองสิบสามปีที่ยังโตไม่เต็มที่เช่นกาลก่อนอีกต่อไป ตอนนี้นางกลายเป็นหญิงสาวผู้งดงามในวัยสิบเจ็ดปีแล้ว

หากเป็นคนธรรมดา ช่วงเวลานี้ถือเป็นช่วงวัยที่งดงามที่สุด ไม่เหมือนชาติที่แล้วที่อายุวัยนี้กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ถูกกองหนังสือกลบฝังทุกวัน แรงกดดันมหาศาล นอนหลับพักผ่อนน้อย จนใบหน้าเต็มไปด้วยสิววัยรุ่น

เพราะเหตุที่หลอมกายา รูปร่างของนางจึงค่อนข้างดีเยี่ยม จัดอยู่ในประเภทสุขภาพแข็งแรงและเต็มไปด้วยพละกำลัง ไม่ใช่หญิงงามผู้อ่อนแอที่แค่ผลักเบา ๆ ก็ล้มลง ความสูงก็มากกว่าผู้บำเพ็ญเซียนหญิงทั่วไปเล็กน้อย น่าจะสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเซนติเมตร

เมื่อไม่มีเสี่ยวตงหลิงที่หน้าตาน่ารักกว่ามาเปรียบเทียบ สวี่หลิงเวยก็รู้สึกหลงใหลในความงามของตัวเอง ชาติที่แล้วหากมีหน้าตาเช่นนี้ นางคงไม่ต้องอาศัยพลังจิตวิญญาณในการทำมาหากินแล้วกระมัง