เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 ฝึกกระบี่
สวี่หลิงเวยรับกิ่งไม้แห้งท่อนนั้นมา แล้วก็เห็นกิ่งไม้นั้นราวกับมีชีวิต มันหลอมรวมเข้ากับฝ่ามือของนางดุจเดียวกับดินหายใจเก้าสวรรค์
“อาจารย์หญิง นี่... นี่คือสิ่งใดหรือเจ้าคะ”
“ไม้เจี้ยนมู่แห่งหลิงซวี”
ไม้เจี้ยนมู่! มันคือต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ชนิดหนึ่งที่ชาวบ้านในยุคบรรพกาลเคารพบูชา เป็นสะพานที่เชื่อมต่อระหว่างฟ้า ดิน มนุษย์ และเทพเจ้า นึกไม่ถึงเลยว่านี่จะเป็นสมบัติล้ำค่าที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้นางอย่างแท้จริงในแดนเร้นลับจันทราแดง
ทองบริสุทธิ์ไท่อี่ที่เยว่หลีเซิ่งจวินพูดถึงในตอนแรกคงเป็นเพียงแค่ของแถม ใช่แล้ว! เยว่หลีเซิ่งจวินบอกว่าตอนสร้างถ้ำพำนักแห่งนี้ได้ใส่ลงไปเล็กน้อย เกรงว่านั่นคงเป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียวเท่านั้น
สวี่หลิงเวยคารวะเยว่หลีเซิ่งจวินอีกครั้ง “ขอบพระคุณอาจารย์หญิงเจ้าค่ะ”
นางยังหันไปก้มกราบทางท้องฟ้าอีกครั้ง “ขอบพระคุณอาจารย์เจ้าค่ะ”
จิตสัมผัสดิ่งลึกลงสู่ถ้ำสวรรค์แดนมงคล ก็เห็นกิ่งไม้แห้งโผล่พ้นจากพื้นดินใกล้กับเขตฟ้าจวินเทียนตรงใจกลางเสาศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์