กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 16 ความแค้น
บทที่สิบหก ความแค้น
ปราณแท้ของซูหยางแผ่ซ่านออกมา เผยพลังฝึกปรือขั้นรวมปราณชั้นเก้าออกมาจนหมดสิ้น
เพียงแต่มือขวาและข้อมือของเขาดำคล้ำ นั่นเป็นบาดแผลที่เกิดจากเพลิงปฐพี
ทว่าเขามิได้ใส่ใจนัก แม้มือข้างหนึ่งจะไร้เรี่ยวแรง แต่การสังหารซูเฉินในยามนี้ยังคงทำได้
“ข้ามิคิดเลยว่ากล่องหยกในอ้อมอกเจ้าจะมีเพลิงวิญญาณแห่งฟ้าดินเช่นนั้นอยู่ด้วย! แต่น่าเสียดาย ต่อให้มีเพลิงวิญญาณนั้นกับดวงวิญญาณคงค้างของผู้ครองราชัน ก็ช่วยเจ้าไม่ได้”
น้ำเสียงของซูหยางแหบพร่า เขาเดินช้า ๆ มาหยุดตรงหน้าซูเฉิน ก้มมองอีกฝ่ายจากเบื้องบน ไอสังหารในดวงตาพลุ่งพล่าน
“เจ้ากันแน่เป็นผู้ใด เหตุใดจึงต้องการฆ่าข้านัก”