0017 บทที่ 17 เคล็ดวิชาแท้แสงอัสดง

บทที่ 17 เคล็ดวิชาแท้แสงอัสดง

บทที่สิบเจ็ด เคล็ดวิชาแท้แสงอัสดง

การตายของสวีหว่าน ทำให้จิตใจของซูเฉินเสียศูนย์ไปบ้าง

ต่อเด็กสาวที่มายังตระกูลซูเพื่อขอถอนหมั้นกับเขาผู้นี้ จนถึงตอนนี้ซูเฉินยังไม่อาจกล่าวได้ว่าชอบนาง แต่ในยามนี้ก็ไร้ความรู้สึกชิงชังโดยสิ้นเชิง

ยิ่งกว่านั้น เขาไม่เคยคิดเลยว่านางจะตายไปเช่นนี้ ทั้งยังตายเพราะต้องการช่วยเขา

มีเพียงเมื่อมองร่างไร้ลมหายใจของนาง เขาจึงเข้าใจได้อย่างแจ่มชัดว่านางสูญสิ้นไปเช่นนี้จริง ๆ

ประหนึ่งดอกบัวเขียวที่โรยรา ความเงียบงันแฝงไอแห่งความตาย

และผู้ที่ก่อให้เกิดทั้งหมดนี้ ก็คือบุรุษสวมผ้าปิดหน้านั่น

ดวงตาราวกระหายโลหิตจ้องซูหยาง ซูเฉินคำรามต่ำพลางพุ่งเข้าจู่โจมเขา