0015 บทที่ 15 ดวงวิญญาณคงค้าง

บทที่ 15 ดวงวิญญาณคงค้าง

เมื่อได้สติกลับคืน ซูหยางก็ไล่ตามคนทั้งสองที่กำลังหนีเอาชีวิตรอดไปในพริบตา

เมื่อเห็นว่าซูหยางผิดปกติ ซูเฉินจึงตวาดถามอย่างเกรี้ยวกราดว่า เจ้าคิดจะกลับคำหรือ

ซูหยางแค่นหัวเราะเย็นชาโดยไม่ตอบ พลางทุ่มก้อนหินในมือออกไปสุดแรง

ก้อนหินสีเขียวเทาพร้อมพลังอันรุนแรง พุ่งตรงไปยังซูเฉินกับสวีหว่านดุจเงาแสงสีเขียวเทา

หากถูกเข้าเต็ม ๆ ย่อมมากพอจะเจาะร่างซูเฉินและสวีหว่านให้ทะลุทั้งเป็น

ทว่านับว่าเคราะห์ดี ซูเฉินกลับลื่นล้มใต้เท้า เขาพาสวีหว่านเสียหลักและกลิ้งลงพื้นไปพร้อมกัน

แม้จะทุลักทุเล แต่สุดท้ายก็หลบกระบวนสังหารของซูหยางได้ ทำเอาคิ้วของซูหยางกระตุกขมวดแน่น

มารดาเจ้า ยังไม่จบอีกหรือ