กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
แต่เขาเคยชินกับสภาพแวดล้อมแบบนี้มานานแล้ว พอเหลือบมองครั้งเดียวก็เห็นคนที่อยู่บนตู้ตั้งพื้นสีดำตรงมุมห้อง
กงเปิ่นกำลังนั่งอยู่สูงบนนั้น เกี๊ยะไม้เหยียบอยู่บนหน้าตู้ ในปากคาบผ้าพันแผลสีขาวเส้นหนึ่ง ยาวห้อยลงมาลากพื้น
มืออีกข้างของเขา ค่อย ๆ พันมันเข้ากับแขนทีละรอบ ๆ