กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นซูหยางมองเขาแวบหนึ่ง แล้วกระชับคนในอ้อมแขนให้แน่นขึ้นก่อนจากไป
กงเปิ่นแยกเขี้ยวเบ้ปากตะโกนโวยวายอยู่ข้างหลัง หัวเราะไม่หยุด “ฮ่า ๆ แกไม่กล้าฆ่าฉัน…”
นิ้วมือซ่งอี้เซียวขยับเล็กน้อย เขาเหยียบสายเบ็ดที่กระจัดกระจายเต็มพื้น แล้วเอ่ยเรียบ ๆ “งั้นหรือ?”
“งั้นลองดูสิ…”