กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นซีเยว่ยืนตัวตรง ใช้มือเล็ก ๆ เทียบความสูง ดวงตากลมโตแสนสวยหยีจนเป็นเส้น ยิ้มอย่างมีความสุข
“พ่อ ดูสิ ดูสิ เยว่เป่าสูงเท่าพ่อแล้ว!”
หลายครั้งที่พ่อนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย แววตาอ่อนโยนเปี่ยมรักแฝงความเสียดายไว้ลึก ๆ พ่อรำพึงว่าถ้าได้เห็นยัยหนูเติบโตคงดีเหลือเกิน