กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นซีเยว่จึงต้องเที่ยวถามไปทั่ว โชคดีที่พ่อมีชื่อเสียงมาก ไม่นานเธอก็รู้ว่าเขาเรียนอยู่ที่นี่ จึงมารออยู่หน้าประตูโรงเรียน
“ดูท่าคนในครอบครัวเธอก็พึ่งพาไม่ได้เหมือนกัน” อวิ๋นซูหยางพูดอย่างดูแคลน
เมื่อเห็นเธอกำลังจะยกมือเล็กนุ่มนิ่มสีขาวราวหิมะขึ้นปาดปากอีก เขาก็คว้ามือเธอไว้ด้วยท่าทีรังเกียจ