เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 543 เหล่าคนรักของหลี่ฮ่าว
หมออวี๋กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากยิ่งขึ้น สายตากวาดมองไปรอบห้องหนึ่งรอบ สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ถ้วยชาใบใหญ่บนโต๊ะ อันเสี่ยวไห่ลุกขึ้น แล้วส่งถ้วยชานั้นถึงมือหมออวี๋อย่างใส่ใจ
หมออวี๋ประคองถ้วยชาแล้วกระดกอึก ๆ ไปหลายอึกใหญ่ พักหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่ง ถึงค่อยเล่าต่อ:
“ชาวจีนโพ้นทะเลคนนี้บอกว่าเขาแซ่หลี่ ชื่อหลี่ฮ่าว
พอหลี่ฮ่าวยื่นเงินให้ผม ผมก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย เพียงแต่ตอนนั้นผมตกใจกระแทกใจแรงเกินไป สมาธิทั้งหมดเลยไปจดจ่ออยู่กับเงินปึกนั้น ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
ต่อมาพอกลับถึงบ้านมานั่งคิดทบทวนดูดี ๆ ถึงเข้าใจ เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจก็คือนิ้วมือของหลี่ฮ่าว นิ้วมือของเขาเรียวยาวมาก สร้างภาพจำที่ลึกซึ้งให้คนมองอย่างยิ่ง แต่มือของเขากลับดูอ่อนเยาว์จนเกินไป
ผมเรียนหมอมา แถมยังเรียนด้านศัลยกรรม ผมจึงไวต่อโครงสร้างร่างกายมนุษย์เป็นพิเศษ
มือข้างหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าผม คนทั่วไปเห็นอาจจะเป็นแค่มือข้างเดียว แต่สิ่งที่ผมมองเห็นคือกระดูก กล้ามเนื้อ เส้นเลือด และเส้นประสาท