เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 544 แสงเงาชั่วพริบตา
“นับจากนั้นเป็นต้นมา ผมก็เหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคน ผมเริ่มรับอั่งเปาอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด ทุ่มเทหาเงินสุดชีวิต ขณะเดียวกันก็เริ่มเป็นฝ่ายเข้าไปหยอกเย้าพวกผู้หญิงสวย ๆ ในโรงพยาบาล
เมื่อเวลาผ่านไป ผมถึงได้พบว่า สิ่งที่หลี่ฮ่าวพูดนั้นถูกต้องที่สุด
ผู้หญิงส่วนใหญ่ ก็เป็นเพียงสัตว์ชนิดหนึ่งที่แทบไร้ซึ่งเหตุผลและเทิดทูนผู้แข็งแกร่งอย่างยิ่งยวด เมื่อคุณมีทั้งความมั่งคั่ง ฐานะ และอำนาจ พวกเธอก็จะพร้อมใจกันปิดหูปิดตาตัวเอง ยอมให้คุณชี้นิ้วสั่งการได้ตามอำเภอใจ
ความรักลึกซึ้ง ความห่วงใย คำอ้อนวอน และการอุทิศตนของคนอ่อนแอ เมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งแล้ว มันไร้ค่าสิ้นดี!
ช่างพอเหมาะพอเจาะ สำหรับผมแล้ว ความมั่งคั่ง ฐานะ และอำนาจไม่ใช่สิ่งที่ขาดแคลน
ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ซ้ำยังเป็นรองคณบดีที่อายุน้อยมาก ผมมีอนาคตที่สดใสรออยู่ สิ่งเหล่านี้สำหรับพวกผู้หญิงแล้ว มันคือยาพิษชั้นดี
ขอเพียงผมใจกล้าขึ้นมาสักหน่อย ก็แทบไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธผม ต่อให้ไม่ยินยอม ก็ยังคงรักษาท่าทีคลุมเครือกับผมไว้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง โดยไม่ได้รังเกียจผมจริง ๆ เลยสักนิด
ผมรู้สึกว่า ผู้หญิงพวกที่ปฏิเสธผม ก็แค่เพราะเงินทองของผมยังไม่มากพอ ฐานะยังไม่สูงพอ และอำนาจยังไม่ยิ่งใหญ่พอก็เท่านั้น