เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 ทุกคนต่างต้องการการนวดบำบัดจิตใจ
ภายในห้องผู้ป่วยเงียบสงัดลงอย่างสิ้นเชิง เหลือเพียงเสียงจากเครื่องรับโทรทัศน์ ไซอิ๋วฉายจบไปสองตอนแล้วโดยไม่รู้ตัว
“ไห่ นายมีเรื่องให้คิดแล่นอยู่ในหัวเยอะแยะขนาดนี้ทุกวัน ไม่เหนื่อยจริง ๆ เหรอ” พานจ้วงจ้วงพรูลมหายใจยาวออกมาฟู่วหนึ่งแล้วเอ่ยถาม
“ไม่รู้สิ…” อันเสี่ยวไห่ส่ายหน้า “จริง ๆ แล้วหลายเรื่องก็ไม่ต้องไปคิดหรอก ถึงเวลามันก็จะเข้าใจได้เองตามธรรมชาติ
การอ่านเรื่องราวเรื่องหนึ่ง โลกที่แต่ละคนมองเห็นย่อมไม่เหมือนกัน คนคนเดียวกัน มาอ่านเรื่องเดิมในช่วงเวลาที่ต่างกัน โลกที่มองเห็นก็ย่อมไม่เหมือนกันอีก
เข้าใจก็คือเข้าใจ คนที่ไม่เข้าใจ ต่อให้ใครมาอธิบายก็ไม่มีประโยชน์ อธิบายไม่รู้เรื่องหรอก คนจำนวนมากยินดีที่จะมีชีวิตอยู่ในโลกของตัวเองเท่านั้น พวกเขาจะปฏิเสธทุกสิ่งที่ไม่เข้าใจไปเองโดยธรรมชาติ
คิดเรื่องพวกนี้ไม่เหนื่อยหรอก การมีชีวิตอยู่นี่สิถึงจะเหนื่อยจริง ๆ”
“ไห่ สัญญากับฉันได้ไหม อย่ากลายเป็นมังกรชั่วร้ายได้หรือเปล่า”